Het gebruik van rubber als beeldmiddel voor kunstenaars is niet nieuw. Het bekenst zijn de objecten van de nestor van de hedendaagse beeldhouwkunst Carel Visser. Hij gebruikte al in de jaren zeventig onder meer autobanden als onderdeel van zijn assemblages.
Sybil Heijnen maakte (onder meer in Nederland en Japan) furore met haar rubberen objecten en installaties, varierend van beschilderde rubberen wandcollages tot vloerbeelden en enorme mobiles of hangbeelden.
Maar rubber als basismateriaal voor sieraden is minder gebruikelijk. Dat ook op dit gebied van alles mogelijk is, bewijst een rubber festijn in galerie "De andere Kant". De expositie omvat onder meer tassen van recyclede fietsbanden en autogordels.
De specifieke eigenaardigheden (of kwaliteiten) van rubber hebben alles te maken met de combinatie van flexibiliteit, elasticiteit en dergelijkheid. Het materiaal is oersterk en plooibaar tegelijk. Het leent zich bij uitstek voor experimenten die ook in textielkunst gangbaar zijn.
Paula Pontes en Sanne van der Spek benutten de bijzondere eigenschappen van rubber op een ongewone manier. Zij koppelen hergebruik aan functionaliteit. Dat is op zich al bijzonder.
Nieuwe gebruiksvoorwerpen (zoals tassen) zijn gemaakt van recycled materiaal. Door de vindingrijke toepassingen en de eigentijdse design wordt het unieke karakter van de voorwerpen nog verder versterkt.
Sophie Ottevanger exposeert in Zutphen geen gebruiksvoorwerpen. Zij combineert in haar autonome objecten rubber met stenen.
Irma Frijlink laat draagbare sieraden zienwaarin rubber is verwerkt.Daarnaast exposeert zij autonoom werk zonder gebruiksfunctie. In haar mixed media combineert zij uiteenlopende technieken en werkvormen. Elementen van schilderkunst, borduurkunst en fotofragmenten versmelten in zelfportretten en andere werken waarin zij een persoonlijk verhaal vertelt.
Hoewel textiele werkvormen de hoofdmoot vormen, geruigen de gemengde technieken van bijzondere gretigheid en oorspronkelijkheid in het maken van verrassende combinaties en cross-overs. Daardoor valt het obligate (en inmiddels achterhaalde) onderscheid tussen verschillende artistieke disciplines grotendeels weg.
|
