Met de tenttonstelling van Henni Wouda en Marianne Hoedemaekers beklemtoont Irma Frijlink nog eens de doelstelling van haar galerie "De andere Kant" in Tonden. Zij wil een podium bieden aan beeldende kunstenaars die hoofdzakelijk werken met kwetsbare materialen.

Wie het programma de afgelopen jaren heeft gevolgd, zal het zijn opgevallen dat het vrouwelijk element in de kunst de boventoon voert. Mannen werken klaarblijkelijk minder intensief met zachte, kwetsbare materialen dan vrouwen. De meeste kunstenaars die tot nu toe in "De andere Kant" tentoonstelden, waren vrouwen. Henni Wouda en Marianne Hoedemaekers bevestigen de voorkeur van veel vrouwelijke kunstenaars voor het werken met textiel en het vervaardigen van fragiele kunst. Wouda presenteert objecten van transparant textiel. Zij laat zowel tweedimensionaal als ruimtelijk werk zien. De collectie zilveren sieraden die Hoedemaekers exposeert, is ontworpen voor mensen die vanwege stembandkanker een stoma in de hals hebben. Hoewel het uitgangspunt de veronderstelling wekt dat het om een zeer specifieke doelgroep gaat, kunnen de sieraden ook in een bredere context gezien worden. Hoedemaekers wordt geboeid door alles wat fragiel. breekbaar en teer oogt. Zij vertaalt haar fascinatie voor kwetsbaarheid in sieraden die uitdrukking geven aan haar gevoelens. De vertaalslag van persoonlijke gevoelens en ervaringen naar tastbare objecten wordt gemaakt met behulp van "zachte" materialen, zoals siliconen, stof, papier, kaarsenvet en kunsthars. De vormentaal is ontleend aan een door haar met sorg en toewijding opgebouwd beeldenarchief, dat onder meer bestaat uit afbeeldingen van micro-organismen, glas en de wisselwerking tussen licht en water. De sieraden die speciaal ontworpen zijn voor mensen met een stoma sluiten aan bij de behoefte van de kunstenares om nut en bruikbaarheid te verbinden met originele vormgeving.
De wijze waarop Henni Wouda textiele werkvormen toepast, kan kortweg aangeduid worden met "schilderen met textiel". De bedrukte stoffen vervangen verf en penselen. Absurdistische trekjes zijn haar werk niet vreemd. Waar mogelijk vergroot zij menselijke eigenschappen en onuitgesproken verlangens uit om haar "statements" extra kracht bij te zetten. Relativeringsvermogen blijkt de beste garantie voor lichtvoetige en kleurrijke kunst.